260 (στο πλαίσιο του Ελληνικού Φεστιβάλ). Όπου ο χορογράφος Νατζ και ο εικαστικός Μπαρσελώ τα δίνουν όλα ξεσπώντας σε 10 τόνους πηλού. Τώρα αν σας είπαν για βαθύτερα νοήματα και συμβολισμούς, μην ψάχνεστε... Τα άτομα απλώς πλάθουν με κάθε πιθανό τρόπο (και με το ίδιο τους το σώμα από την κορφή ως τα νύχια) τον πηλό.
Όλα καλά ως εδώ, να μην ήταν και τόσο θορυβώδης η μουσική, να μην τρώγαμε και τον άργιλο στον αέρα (ακούστηκαν και φταρνίσματα) δεν θα είχαμε κανένα παράπονο. Φεύγοντας πλησιάσαμε και το σκηνικό-έργο, το φωτογραφίσαμε και όσοι ήθελαν πήραν κι ένα κομματάκι για σουβενίρ (εγώ το εισέπνευσα και μου φτάνει...). Το φωτογράφισαν κι οι ίδιοι οι περφόρμερ άλλωστε, όπως κι εμάς που τους χειροκροτούσαμε, μέχρι που αναρωτήθηκα, βρε λες να ασπρίσαμε όλοι από τον άργιλο που πετάξανε στον αέρα;;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου