Ίσως είναι επειδή την είδα να χορεύει πρώτη φορά, ίσως κι επειδή την είδα να χορεύει με το συγκεκριμένο μπαλέτο.
Η Sylvie Guillem χόρεψε στο Ηρώδειο με το μπαλέτο του Τόκυο για μια βραδιά-αφιέρωμα στον Μωρίς Μπεζάρ. Αυτό είναι το σκηνικό με το οποίο έκλεισε η βραδιά με το Bolero του Ravel. Η Guillem χόρευε σόλο πάνω στο τεράστιο κόκκινο τραπέζι, ενώ οι άντρες του μπαλέτου γύρω της σε κύκλο. Κι όσο δυνάμωνε η μουσική του Bolero τόσο δυνάμωνε κι η ένταση των χορευτών, μέχρι που στο φινάλε μας πέταξαν από τις θέσεις μας χειροκροτώντας.
Τόσο αυτό το εξαίρετο μπαλέτο, όσο και την μοναδική Guillem, που τώρα καταλαβαίνω γιατί εξαντλούνται τα εισιτήρια στις παραστάσεις της τόσο γρήγορα, νομίζω πως θα μπορούσα να τους χειροκροτώ όρθια για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Αστεία και μη ντεφώ του άνω διαζώματος:
1. Η ουρά άρχισε να σχηματίζεται στις 7:50! (Η παράσταση άρχιζε στις 21:30).
2. Έχουμε μπει και καθόμαστε και περιμένουμε υπομονετικά για ώρες. Υστερική έγκυος κυρία στην παραδιπλανή θέση, κάθεται ανυποψίαστα ήσυχη έχοντας φυλάξει μία θέση για τον σύζυγό της. Στο παρά τέταρτο της έναρξης έρχεται αλαφιασμένος ηλικιωμένος κύριος με χοντρούτσικο φίλο του και μολονότι η θέση φαίνεται πιασμένη, στρογγυλοκάθεται ατάραχος. Η κυρία τον σπρώχνει με δύναμη (το ξέρω γιατί έπεσε πάνω μου) και ωρύεται: Σήκω φύγε, ρε! Είμαι έγκυος κι έχω ορμόνες, ρε! Η θέση είναι πιασμένη και δε θα φύγω από δω ρε!
3. Χορογράφοι, παλιοί, νέοι, χορευτές και μαθητές σχολών, παντού γύρω μας. Σχόλια για το κουντεπιέ της Guillem, την κίνηση, την ποζισιόν και άλλα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου