Είμαστε στο πλοίο. Κοιμόμαστε του καλού καιρού. Το σκυλί δεν δείχνει να έχει καμία ανάγκη, ευτυχώς δεν κουνάει κιόλας. Έχουμε πάρει καμπίνα κατοικιδίου, τρομάρα μας, για να έχουμε το ζούδι μας μαζί. Καλά κάναμε, γιατί τα κλουβιά στο κατάστρωμα δεν είναι ούτε για ποντίκια. Οι κουκέτες είναι μια χαρά καθαρές και περιποιημένες και το πλοίο άδειο, αλλά εμείς κοιμόμαστε, νεκροί τελείως από την κούραση. Το ταξίδι μας μοιάζει με την Έξοδο του Μεσολογγίου, νιώθω να έχω φύγει σαν κυνηγημένη για να γλιτώσω από κάτι, παρά ότι έχω φύγει άνετη για διακοπές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου