H πρώτη θετική εντύπωση έρχεται από το Μουσείο των Δελφών. Δεν το είχα επισκεφθεί παλαιότερα, αλλά μετά την ανακαίνιση χάριν των Ολυμπιακών Αγώνων, είναι ένα πολύ αξιόλογο και όμορφο μουσείο. Με άνετους χώρους, ωραία τοποθετημένα εκθέματα, πρόσβαση για ΑΜΕΑ και ωραία αισθητική. Η είσοδος του σε προετοιμάζει για την επίσκεψή σου στον υπαίθριο αρχαιολογικό χώρο, γιατί είναι κλιμακωτή και ελικοειδής, όπως δηλαδή ανεβαίνεις και στο λόφο προς το Γυμνάσιο.
Από τα πρώτα εκθέματα του Μουσείου είναι ένας εντυπωσιακός τρίποδας με έναν χάλκινο μεγάλο λέβητα. Αλλά σε αυτήν την αίθουσα, με κατέπληξαν τρεις χάλκινες τεράστιες ασπίδες, στο φυσικό τους μέγεθος και πολύ καλά συντηρημένες. Το σχέδιο που φωτογράφισα και εκθέτω εδώ νομίζω πως είναι ένα από τα ομορφότερα σχέδια που έχω δει στη ζωή μου. Είναι ομόκεντροι κύκλοι που διακόπτονται από μια εσοχή σαν αιχμή βέλους. Πρέπει ακόμη να πω ότι η φωτογράφιση δεν έγινε μυστικά αλλά εντελώς νόμιμα αφού σε όλο το μουσείο επιτρέπεται η φωτογράφιση χωρίς φλας και χωρίς να ποζάρει κάποιος δίπλα στο μνημείο.
Στην δεύτερη αίθουσα εκτίθεται η τεράστια Σφίγγα, αφιέρωμα των Ναξίων στους Δελφούς. Η Σφίγγα στεκόταν πάνω σε μια πανύψηλη κολώνα στο κέντρο περίπου του χώρου του Ιερού των Δελφών. Δίπλα στη Σφίγγα εκτίθεται ο Θησαυρός των Σιφνίων, για την ακρίβεια λίγα δείγματα της περίτεχνης κατασκευής του. Δείτε τον καλά στην αίθουσα, διότι όταν επισκεφτείτε τον χώρο που ήταν χτισμένος στον αρχαιολογικό χώρο, τίποτε δεν θα σας θυμίσει την μεγαλοπρέπειά του.
Δίπλα από τη Σφίγγα είναι το άγαλμα μιας κόρης με μια υπέροχη πτύχωση στο φόρεμά της. Το φωτογράφισα γιατί μετά από τόσους αιώνες έμοιζε να είναι αραχνοΰφαντο.
Σε μια επόμενη αίθουσα βρίσκονται εκθέματα χρυσά και χρυσελεφάντινα, μια οπτασία στο βλέμμα. Τα εκθέματα αυτής της αίθουσας βρέθηκαν πολύ αργότερα από τα υπόλοιπα του Μουσείου, κάτω από βράχους που είχαν πέσει κατολισθαίνοντας. Μοιάζει απίστευτο όμως Πέρσες είχαν στείλει στους Δελφούς έναν ολόκληρο ασημένιο ταύρο σε φυσικό μέγεθος με χρυσό κεφάλι και οπλές. Ένα πολύ μεγάλο μέρος του έχει ανασκευαστεί και εκτίθεται, έχοντας βέβαια χάσει το πρωτότυπο σχήμα, γιατί ήταν αδύνατο να ξαναχτυπηθεί το ασήμι, ώστε να αποκτήσει την αρχική πλαστικότητα. Όμως πράγματι φαίνεται όλο το μέγεθος του αναθήματος και το σχήμα του ζώου, η κίνησή του και το πανέμορφο ολόχρυσο κεφάλι του. 
Αυτό το ωραίο δείγμα γλυπτικής που φωτογράφισα εδώ, είναι ο Διόνυσος Κιθαρωδός. Δεν μοιάζει,ε; Μα γι' αυτό έχει αξία. Είναι μια σπάνια εμφάνιση του θεού Διονύσου με χαρακτηριστικά του Απόλλωνα. Μπορείτε να φανταστείτε τι σημαίνει αυτό: Ότι ο Διόνυσος του οποίου η λατρεία είχε αρχίσει εκείνη την εποχή να επικρατεί, στους Δελφούς απέκτησε τα (ήπια) χαρακτηριστικά του τιμώμενου θεού Απόλλωνα και οι δύο λατρείες άρχισαν να συγχέονται. 
Αυτός είναι βέβαια "l' ombelingo del mondo", δηλαδή ο ομφαλός του κόσμου "in cui ci siamo gia ballando" που λένε κι οι Ιταλοί. Δίπλα του πάνω στην πανύψηλη κολώνα τους αιωρούνται οι "Χορεύτριες", ένα αγνώστου νοήματος και χρήσης εκπληκτικό μνημείο. Όμως το έκθεμα που μου έκλεψε την καρδιά στην ίδια αίθουσα δεν είναι άλλο από αυτόν τον μικρούλη κουρασμένο Έρωτα, που ακούμπησε σε ένα βράχο να ξαποστάσει το ηδυπαθές κορμάκι του.
Είναι ο "Έρως Καθεύδων", ένα μικρό γλυπτό δίπλα στις σκάλες που οδηγούν στην επόμενη αίθουσα, και θα μπορούσε κανείς να το αγνοήσει μπροστά στον πολυδιαφημισμένο Ομφαλό, ή τις αιθέριες Χορεύτριες. Όμως ο καλός μικρός Έρωτας, έχει τόσο ξέγνοιαστα ξαπλώσει και απλωθεί πάνω στην πέτρα του, που σου 'ρχεται να τον κοιτάξεις με προσοχή μην τυχόν και τον ξυπνήσεις!
Θα φυλάξω βέβαια λίγα λόγια και για τον αγαπημένο μου Αντίνοο. Όσοι έχουν διαβάσει τα "Αδριανού Απομνημονεύματα" της Μεργκερίτ Γιουρσενάρ, θα αναγνωρίσουν στο όμορφο σώμα και στο εφηβικό κεφάλι τον απόλυτο ευνοούμενο του αυτοκράτορα Αδριανού. Το άγαλμα είναι αντάξιο των περιγραφών της Γιουρσενάρ, και η ομορφιά του συγκινητική. 
Πριν μιλήσω για τον εξαίσιο Ηνίοχο, ένα έκθεμα ακόμη με εντυπωσίασε πολύ: Οι πλάκες από τον Θησαυρό των Αθηναίων. Θα τις δείτε και επιτόπου στον Θησαυρό στον αρχαιολογικό χώρο, γιατί ο Θησαυρός των Αθηναίων επισκευάστηκε με δαπάνες του Δήμου Αθηναίων τη δεκαετία του '90 νομίζω. Κι έτσι θα δείτε αυτό το εκπληκτικό θέαμα του ολοχάρακτου τοίχου του Θησαυρού. Οι Αθηναίοι είχαν χαράξει πάνω στους τοίχους του Θησαυρού τους ύμνους προς τον Απόλλωνα, με την στίξη και την μετρική τους. Τα δείγματα αυτά είναι από τα σημαντικότερα δείγματα για την αρχαία ελληνική μουσική και την στίξη της!
Στην τελευταία αίθουσα του Μουσείου θα θαυμάσετε αυτό το εκπληκτικό χάλκινο άγαλμα του Ηνίοχου. Εκτίθεται μόνο του, και σε μία βιτρίνα παραπλεύρως μπορείτε να δείτε όλον τον σχεδιασμό του πώς ήταν το σύμπλεγμα του Ηνιόχου και του άρματος.Βγαίνοντας από το Μουσείο, μπορείτε να επισκεφθείτε το πωλητήριο, όπου θα βρείτε κάρτ-ποστάλ, αφίσες, βιβλία, και διάφορα άλλα, όχι πολύ σπουδαία, αντικείμενα. Στο κυλικείο εγώ δεν βρήκα τίποτε της προκοπής και ήταν και πανάκριβο. Καλύτερες πολύ ήταν... οι τουαλέτες. Ευτυχώς. Την πρώτη Κυριακή του μήνα (που τυχαία πήγα κι εγώ) η είσοδος είναι δωρεάν!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου