Ή μπορεί να το πούμε και διαφορετικά: Πόση ώρα χρειάζεται να πάτε από την Αγία Παρασκευή στην Ευελπίδων; Μία ώρα. Και από την Χαριλάου Τρικούπη στην Ευελπίδων; Πάλι μία ώρα.
Αφού και οι δικαστές το έχουν πάρει χαμπάρι κι αρχίζουν κατά τις εννιάμιση να δικάζουν. Και σε μία από τις λίγες αίθουσες που άρχισε να δικάζει ο πρόεδρος στις εννιά, λείπανε όλοι οι δικηγόροι!
Έξω από τα δικαστήρια το απόλυτο χάος.
Οι δε οδηγοί ταξί λειτουργούν πλέον σαν τραμ στη συγκεκριμένη πιάτσα: Κάνουν μόνο τις διαδρομές Ομόνοια-Ακαδημίας-Κολωνάκι και Ευελπίδων-Αλεξάνδρας. Λες και πατάνε σε γραμμές στην άσφαλτο. Άμα πας στου Παπάγου ας πούμε, κάηκες.
Μετά βρέθηκα στην Ιπποκράτους στο καφέ απέναντι από την ΑΤΕ. Η Αθήνα είναι γεμάτη μαγαζάκια της σφολιάτας. Το θέμα είναι για γκάλοπ δηλαδή, πόσες τυρόπιτες πια καταλώνει αυτή η πόλη; Και το 90% δεν τρώγεται...
Εκεί όμως, απέναντι από την ΑΤΕ, υπάρχει ένα μικρό καφέ ωχρο-πορτοκαλί. Κάνει ωραίο καφέ για τον δρόμο, έχει κρουασίνι με τυρί φρέσκο κάθε μέρα, αλλά εγώ το προτιμώ για την μουσική του. Ο άνθρωπος βάζει Kosmos 93,6 ίσως και δική του ethnik μουσική, αλλά το πιάσατε το νόημα... Πας για τυρόπιτα και καφέ για το δρόμο και κάθεσαι να τον πιείς εκεί τον καφέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου